Onderwerp 3: De intersectie van gender en klimaatverandering

Onder dit onderwerp zal de relatie tussen gendergelijkheid (SDG 5) en klimaatverandering (SDG 13) worden geanalyseerd.

Veel regeringen en organisaties, waaronder UN Women, hebben opgemerkt dat “vrouwen steeds vaker worden erkend als kwetsbaarder voor de gevolgen van klimaatverandering dan mannen, omdat zij het merendeel van de armen in de wereld vormen en meer afhankelijk zijn van de natuurlijke hulpbronnen die het meest bedreigd worden door klimaatverandering”.

Source: Getty Images/ Stockphoto

SDG 13 over klimaatactie is essentieel voor het bereiken van alle andere duurzame ontwikkelingsdoelen, met name SDG 2 (geen honger), SDG 3 (goede gezondheid en welzijn), SDG 6 (schoon water en sanitair), SDG 7 (betaalbare en duurzame energie), SDG 9 (Industrie, innovatie en infrastructuur), SDG 10 (Ongelijkheid verminderen), SDG 11 (Duurzame steden en gemeenschappen), SDG 12 (verantwoorde consumptie en productie), en doelen 14 en 15 over bescherming, herstel en duurzaam gebruik van land- en waterbronnen.

De belangrijkste oplossing om klimaatverandering aan te pakken, is de overgang naar het model van hernieuwbare energie en het verkleinen van de genderkloof in de werkgelegenheid in de hernieuwbare energie sector.

There is an extensive literature exists on the intersection of gender equality and climate change, revealing that woman and men encounter and react to climate change in different ways. In general, women face higher vulnerability due to their reliance on natural resources and the structural inequities.

A 2019 study focusing on Spain, showed women – across all age ranges – are more susceptible to death from cardiovascular disease linked to climate change related temperature increases. 

Based on review study review study, in Europe, women are more likely than men to live in flood zone, where the effects of climate change are mostly acutely experienced.

Research has also indicated that gender-based violence, encompassing physical, psychological, and reproductive violence against women, tends to increase in frequency following natural disasters, resulting in multifaceted and profound effects on health and overall well-being.

Research indicates that women exhibit a higher propensity for taking action and seeking solutions in the context of climate change. A study by the Women’s Forum, encompassing nearly 10,000 individuals across G20 countries, revealed that women, more frequently than men, altered their behavior to reduce carbon dioxide emissions through practices such as recycling, supporting local products, and curbing water and meat consumption. In Canada, multiple studies have shown that girls and women are more inclined than boys and men to view climate change as a significant issue and express a greater sense of urgency for proactive measures. According to the largest public opinion survey on climate change conducted by the United Nations Development Programme (UNDP), involving 1.2 million people from 50 countries, Canada exhibited the most prominent gender gap in perceptions of climate change. Canadian women and girls surveyed were 12 percent more likely than their male counterparts to consider climate change an emergency.

Wetenschappelijk onderzoek wordt nauwkeuriger en voordeliger wanneer rekening wordt gehouden met gender. Bijvoorbeeld, gedurende studies naar de veiligheid van autogordels en klinische proeven voor medicijnen, zijn mannen traditioneel beschouwd als de standaard proefpersonen. Echter, het is cruciaal om te erkennen, zoals gearticuleerd in een studie over whiplash, dat “vrouwen geen verkleinde mannen zijn.” Wanneer onderzoek gender en geslacht als variabelen negeert, is het niet ongebruikelijk om verschillen in veiligheids- en gezondheidsresultaten tussen mannen en vrouwen te zien optreden in echte wereldinstellingen.

Vrouwen brengen een uniek perspectief en ervaringen naar het rijk van onderzoek. Het betrekken van vrouwen en minderheden bij onderzoek stelt deze groepen in staat om als katalysatoren voor verandering in hun gemeenschappen op te treden, waarbij hun geleefde ervaringen, perspectieven en unieke uitdagingen worden belicht. Terwijl vrouwen een verhoogde kwetsbaarheid in de klimaatcrisis ervaren, bekleden ze ook een unieke positie om als invloedrijke agenten van verandering op te treden. Gemiddeld vertonen vrouwen kleinere ecologische voetafdrukken dan mannen, nemen ze verantwoordelijker houdingen aan ten opzichte van klimaatverandering, en tonen ze een grotere interesse in milieubescherming. Vrouwelijke leiders pakken actief de klimaatcrisis aan op verschillende niveaus, van grassroots-initiatieven tot topfuncties in het bedrijfsleven. Studies geven aan dat organisaties met meer vrouwelijke leidinggevenden en bestuursleden over het algemeen beter presteren op het gebied van zowel milieueffecten als algemene bedrijfssociale verantwoordelijkheid (CSR) of Environmental, Social and Governance (ESG).